HomeUncategorizedWat zijn de verschillende delen van een camerabehuizing?

Wat zijn de verschillende delen van een camerabehuizing?

De camera is zo’n gewoon object in het moderne leven dat je het gemakkelijk als vanzelfsprekend kunt beschouwen. Vooral in het digitale tijdperk vergeet u misschien alle bewegende en niet-bewegende delen die een camerafunctie maken. Of je nu nog steeds filmt of van je nieuwe digitale spiegelreflexcamera geniet, het is belangrijk om te weten hoe deze machine werkt.

Vanaf het moment dat u door de zoeker kijkt en uw vinger op de ontspanknop drukt, maakt u de camera actief. Het is allemaal ontworpen om een ​​foto te maken met licht. Als je eenmaal begrijpt hoe elk deel van een camera werkt, kun je beter begrijpen hoe je geweldige foto’s maakt.

zoeker

De zoeker is het gat aan de achterkant van de camera dat een fotograaf doorzoekt om de camera te richten. Sommige zoekers gebruiken een spiegel in de camera om “door de lens” (TTL) te kijken. Andere zoekers zijn eenvoudig gaten in het lichaam van de camera.

TTL-zoekers geven de fotograaf meer nauwkeurigheid bij het samenstellen van hun afbeeldingen. Dit komt omdat wat je ziet precies is wat de lens ziet. In een digitale single lens reflex (DSLR) -camera is het een optische TTL-zoeker. Andere camera’s hebben mogelijk een elektronische DDL-zoeker.

Afstandsmeters zijn daarentegen een beetje uit. Het gat waar je doorheen kijkt in de zoeker is parallel aan maar niet volledig in lijn met wat het filmvliegtuig ziet. Fotografen moeten de afwijking compenseren bij het samenstellen van de foto.

Bovendien hoeft u op veel digitale camera’s niet door de zoeker te kijken. U hebt de mogelijkheid om de afbeelding samen te stellen op een LCD-scherm aan de achterkant van de camera.

Sluitertijd

De ontspanknop is een knop die een rolluik in de camera omhoog doet gedurende een bepaalde tijd om licht de gelegenheid te geven de film te belichten. In wezen is het de trigger en hoe je de camera fysiek vertelt om een ​​foto te maken.

Afhankelijk van het type camera heeft de ontspanknop ook een aantal andere functies:

  • In sommige SLR-camera’s (Single Lens Reflex) tilt deze knop ook een spiegel op waarmee de fotograaf de zoeker kan gebruiken om door de lens zelf te kijken.
  • Voor autofocuscamera’s, waaronder DSLR’s, richten en opnamen, en sommige 35-mm film-SLR’s, wordt de lens scherpgesteld door de ontspanknop half in te drukken.
  • Bij automatische filmcamera’s zorgt de ontspanknop er ook voor dat de film door gaat naar de volgende belichting. In handmatige filmcamera’s is er een “filmvoorttrekhendel” die moet worden gedraaid om de film en de belichtingsteller vooruit te gaan.

Met veel spiegelreflexcamera’s kunt u de ontspanknop op afstand bedienen via een kabelontspanner of draadloze afstandsbediening.

Luik

De sluiter is een ondoorzichtig stuk metaal of plastic in de camera dat voorkomt dat licht de film of digitale sensor bereikt. De sluiter wordt geopend of ontgrendeld door de ontspanknop. De tijd dat de sluiter open blijft, wordt bepaald door de instelling van de sluitertijd.

Bij digitale camera’s kunt u de eigenlijke sluiter niet zien. Als u echter de achterkant van een filmcamera opent, is de sluiter – meestal een gordijn of bladen – zichtbaar.

Sluitertijdregeling

De sluitertijdregeling is de plaats op de camera waar u de tijd instelt dat de sluiter open blijft. De sluitertijd wordt gemeten in fracties van een seconde, maar wordt meestal alleen als noemer getoond. Bijvoorbeeld, 1/60 van een seconde wordt weergegeven als 60.

  • Bij automatische camera’s is de sluitertijdregeling over het algemeen toegankelijk via een menu. Deze belichtingsinformatie wordt weergegeven op de cameraschermen (op de bovenkant van de camerabehuizing, in de zoeker en op het LCD-scherm).
  • Bij handmatige camera’s wordt de sluitertijd over het algemeen geregeld en weergegeven op een knop bovenop de camera.

F-stopregeling

Met de f-stop-knop selecteert u het juiste diafragma (de opening van de sluiter). Het is, samen met de sluitertijd, de twee belangrijkste factoren die worden gebruikt om de belichting van een foto te regelen.

  • Op automatische camera’s bevindt de f-stopknop zich op de camera en gebruikt hij het wiel of de schijf die de sluitertijd niet regelt. De f-stopwaarde staat naast de sluitersnelheid op de cameraschermen en is doorgaans slechts een cijfer (bijv. 3.5, 5.6, 8.11, etc.).
  • Voor oudere handmatige camera’s wordt de f-stop op de lens geregeld via een ring die los staat van de scherpstelring.

Filmsnelheid of ISO-controle

Met de filmsnelheidregeling kunt u de meter van uw camera kalibreren op de filmsnelheid, zodat u een nauwkeurige belichtingswaarde krijgt. De filmsnelheid kan elektronisch worden ingesteld via een menu op een automatische camera of via een knop op handmatige camera’s.

  • Op handmatige camera’s is de besturing vaak geïntegreerd met een filmsnelheidindicator aan de bovenkant van de camera.
  • Op automatische camera’s zijn de controle- en filmsnelheidindicator over het algemeen gescheiden, waarbij de filmsnelheid wordt aangegeven op het elektronische menuscherm in het menu van de camera.

In de digitale fotografie wordt de filmsnelheid ISO genoemd (een term die uit de film wordt overgenomen en die ‘Internationale organisatie voor standaardisatie’ betekent). Dit kan worden gewijzigd op basis van de lichtomstandigheden met behulp van de cameramenu’s. Hoewel het handig is om een ​​hogere ISO te gebruiken bij het fotograferen in situaties met weinig licht, moet u er rekening mee houden dat het beeld ook meer gepixeld zal zijn.

Filmcompartiment

In filmcamera’s is er een compartiment achter in de camera om de film vast te houden. Dit compartiment heeft een ruimte voor de filmbus, tandwielen om de film over het belichtingsgebied te geleiden, een drukplaat om de film strakker te maken en een opwikkelspoel om de film op te wikkelen.

Wanneer de filmrol volledig is belicht, gebruiken automatische camera’s een kleine motor om de film terug te spoelen. Handmatige camera’s vereisen dat de fotograaf een kleine “terugspoelknop” draait om de film handmatig in de canister terug te spoelen. Als de film niet wordt teruggespoeld voordat het achtercompartiment wordt geopend, wordt de film blootgesteld aan voldoende licht om de beelden te verpesten.

Digitale sensor

Bij digitale camera’s wordt het filmcompartiment vervangen door een reeks elektronica waardoor de camera functioneert maar verborgen blijft voor de fotograaf. Onder deze interne delen bevindt zich een digitale sensor, een apparaat in vaste toestand dat het licht vangt zoals een stuk film dat doet. De informatie wordt vervolgens via de camera overgebracht om het digitale beeld te vormen dat op het LCD-scherm verschijnt en wordt opgeslagen op de digitale mediakaart.

Sensoren zijn een technologie die voortdurend verandert als er verbeteringen worden aangebracht. Het is echter het hart van een digitale camera en zal van invloed zijn op de kwaliteit van elk beeld dat een bepaalde camera maakt. In tegenstelling tot film kunt u een sensor niet wijzigen als deze niet aan uw verwachtingen voldoet.

Flash

De meeste camera’s bevatten nu een ingebouwde flitser. Sommige zijn eenvoudige gloeilampen ingebouwd in de voorkant van de camera. Op spiegelreflexcamera’s verschijnen de meeste ingebouwde flitsers uit een beschermend opslaggebied aan de bovenkant van de camera.

Externe flitsen kunnen vaak worden bevestigd via de “flitsschoenbevestiging”. Op oudere handmatige camera’s bevindt zich een kleine connectorpoort aan de voorkant van de camera die een kabel ondersteunt die is bevestigd aan een verre flits.

Flitsschoenbevestiging

De flitsschoenbevestiging is een punt op de bovenkant van de meeste SLR- en DSLR-camera’s waar een externe flitser kan worden aangesloten. Het wordt een ‘flitsschoen’ genoemd omdat het elektrische contactpunten en geleiderails heeft die over de onderkant van de flitser passen als een schoen.

Meestal bevindt de flitsschoenbevestiging zich net boven de zoeker. Op sommige oudere camera’s kan deze opzij liggen.

Lensringbevestiging

Op camera’s die onderling verwisselbare lenzen toestaan, bevindt zich een metalen ring aan de voorkant van de camera waar de lens kan worden bevestigd. Deze ring bevat elektrische contactpunten om de lensbedieningen aan te sluiten op de camerabehuizing. Er is een kleine knop of hendel aan de zijkant van deze houder, de “lensontgrendelknop” genoemd, die de lens van het lichaam loslaat.